De WTO staat vijftien jaar na de oprichting voor een belangrijk jaar. Na alle beloftes over de verbetering van de wereldhandel hoopt de organisatie, die op 1 januari 1995 werd opgericht, dat haar 153 lidstaten dit jaar eindelijk overeenstemming zullen bereiken over een nieuw vrijhandelsakkoord.
In 2001 beloofden de rijke WTO-leden opkomende economieën en arme landen een eerlijkere kans te geven in de wereldhandel. In ruil hiervoor dienden deze landen hun markten ook verder open te stellen voor goederen en diensten uit de geïndustrialiseerde landen. De onderhandelingen in deze Doha-ronde slepen echter al jaren voort.
Aan de ene kant valt het Westerse landen zwaar om landbouwsteun, die producten uit armere landen buiten de deur houdt, op te heffen. Aan de andere kant willen opkomende landen voldoende bescherming voor de eigen boeren en fabrikanten tegen de internationale concurrentie.
Vorig jaar leidde een alles-of-nietspoging om de onderhandelingen vlot trekken na een ruime week vergaderen uiteindelijk toch weer tot een breuk. Vooral de Verenigde Staten en India konden het niet eens worden en leken de onderhandelingen voor jaren op slot te gooien. Verkiezingen hebben in beide landen echter gezorgd voor nieuwe gezichten aan de onderhandelingstafel en een nieuw - voorzichtig - optimisme.
De hoop dat de belangrijkste struikelblokken dit jaar alsnog uit de weg zullen worden geruimd, werd verder gevoed door de wereldleiders die op de verschillende economische crisistoppen van het afgelopen jaar keer op keer plechtig het belang van een nieuw vrijhandelsakkoord benadrukten. Op de jaarlijkse WTO-top van handelsministers wezen ook bijna alle aanwezigen 2010 aan als het jaar waarin de ronde moet worden afgerond.
Ondanks alle mooie woorden gaat de vooruitgang nog altijd langzaam. WTO-topman Pascal Lamy laat de moed echter nog niet zakken. Eind maart moet duidelijk zijn of een akkoord dit jaar haalbaar is.

De nieuwe landbouwcommissaris van landbouw, de Roemeen Ciolos, vindt dat het fundament van het Europees landbouwbeleid een systeem moet zijn van directe inkomenssteun.
De inkomenssteun moet volgens de Roemeen duurzame landbouwpraktijken mogelijk maken, die flexibel inspelen op marktprikkels en maatschappelijke problemen.
Het toekomstig beleid moet bovendien een goede werking van de markten garanderen en een antwoord bieden op de sterk schommelende marktprijzen. Ciolos, die straks een belangrijke stem zal hebben in het debat over het landbouwbeleid na 2013, vindt het ook belangrijk dat de landbouwinkomens gestabiliseerd worden. De nieuwe landbouwcommissaris onderschrijft de nood aan "moderne, effectieve en dynamische mechanismen" die de boeren en tuinders voldoende zekerheid moeten bieden.
De prijsvorming in het afgelopen jaar leverde voor hem nog maar eens het bewijs dat de landbouw niet zomaar overgeleverd mag worden aan de vrije markt.
Verder pleit Ciolos voor een versterking van het plattelandsbeleid. Die pijler moet de ecologische, sociale en economische rijkdom van het platteland ondersteunen en tegelijk waken over de modernisering van de landbouw. Hierbij zullen investeringssteun, innovatie, diversificatie en de mobilisering van middelen en lokale actoren centraal staan. Ook klimaatmaatregelen wil Ciolos financieren met plattelandsfondsen.
Tot slot benadrukt de Roemeen dat hij zich wil inspannen om de medebeslissingsprocedure vlot te laten verlopen. Het Verdrag van Lissabon zorgt er namelijk voor dat het Europees parlement voortaan veel meer inspraak krijgt in de besluitvorming rond het Europees landbouwbeleid.
Tijdens een drie uur durende hoorzitting in het Europees Parlement liet hij een goede indruk achter. Volgens Europarlementariër Esther de Lange (CDA), die aanvankelijk kritisch was op zijn kandidatuur heeft Ciolos zich opgesteld als een Europaan. De Roemeen heeft oog voor de exportpositie van de sector, de onderhandelingsmacht van producenten en het belang van eerlijke en stabiele prijzen. Ook de Europese boerenorganisatie Copa Cogeca toonde zich tevreden.

Het belangrijkste doel van het in december 2009 ingevoerde Verdrag van Lissabon is de EU beter te laten functioneren.
Zo zullen de lidstaten over meer onderwerpen bij meerderheid kunnen gaan beslissen, in plaats van bij unanimiteit, al blijft op een aantal beleidsterreinen, zoals belastingzaken en buitenlands beleid, het vetorecht bestaan.
Verder krijgen het Europees Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten meer zeggenschap. Het Europarlement mag gaan meebeslissen over justitie en landbouw en nationale parlementen kunnen een heroverweging van Brusselse besluiten afdwingen.
Verder is er een EU-president aangesteld die de toppen van EU-leiders gaat voorzitten. De Belg Herman van Rompuy is de eerste die deze baan per 1 januari 2010 heeft gekregen. Ook komt er een EU-buitenlandchef. De Britse Catharine Ashton gaat de functie als eerste vervullen. Ze krijgt meer bevoegdheden dan Javier Solana, die de afgelopen jaren als EU-buitenlanddcoördinator optrad.
Het Verdrag van Lissabon kwam tot stand nadat Frankrijk en Nederland in 2005 de tekst van een Europese grondwet hadden afgewezen. Ook de goedkeuring door de lidstaten van het Verdrag van Lissabon, dat inhoudelijk veel overeenkomsten vertoont met de grondwet, ging niet van een leien dakje. In Ierland waren twee referenda nodig en ook Tsjechië stribbelde lang tegen.

Op 11 december 2009 hebben de EU en van Zwitserland overeenstemming bereikt over een bilaterale overeenkomst over de bescherming van hun geografische aanduidingen voor landbouwproducten en levensmiddelen. Zodra de voor de goedkeuring van deze ontwerp-overeenkomst vereiste procedures zijn voltooid, worden de geografische aanduidingen van elke partij bij de overeenkomst op het grondgebied van de andere partij beschermd.
De ontwerpovereenkomst heeft betrekking op ongeveer achthonderd in de EU en een twintigtal in Zwitserland geregistreerde geografische aanduidingen. Regelmatig overleg moet de lijst up to date houden.
De sluiting van een overeenkomst betreffende de bescherming van geografische aanduidingen tussen de EU en Zwitserland zal een gunstige weerslag hebben op het bilaterale handelsverkeer en met name op de uitvoer van landbouwproducten met een hoge toegevoegde waarde uit de EU.
De waarde van de uitvoer van de EU naar Zwitserland van (verwerkte)landbouwproducten bedraagt 4,8 miljard euro.

De Colombiaanse bloementeelt is groeiende. Het geschatte oppervlak met bloemen en bladgroen bedraagt circa 7500 hectare. De totale waarde van de bloemenexport bedroeg in 2008 ongeveer 740 miljoen euro. Belangrijkste exportproduct is rozen, gevolgd door respectievelijk anjers, mini-anjers, chrysanten en alstroemeria. De belangrijkste exportmarkten zijn de Verenigde Staten (78%), Rusland (5%) en het Verenigd Koninkrijk (4%). Daarna volgen Japan, Spanje en Nederland, ieder met 2%. De belangrijkste teeltgebieden liggen in de omgeving van Bogotá (76%) en Antioquia (19%).
De bloemensector werkt hard aan maatschappelijk verantwoord en duurzaam ondernemen via het keurmerk Florverde dat tevens erkend wordt door GlobalGAP, wetenschappelijk onderzoek door Ceniflores, en het ontwikkelen van nieuwe exportmarkten met medewerking van de organisatie Asocolflores ens de fytosanitaire dienst van Colombia (ICA).
Ceniflores werkt eveneens aan een project “power miles” waar het aantal kilojoules verbruik/CO2-uitstoot van de totale productieketen wordt berekend. Colombia scoort volgens Ceniflores wat dit betreft beter dan Nederland.

Het Amerikaanse vakblad "Greenhouse Grower" heeft in 2009 een onderzoek gedaan naar de Amerikaanse sierteelt onder glas. In het "2010 State of the Industry Report" wordt een overzicht gegeven van de stand van zaken. De informatie is gebaseerd op de responses van 300 telers van sierteeltproducten. In totaal werden 15.000 lidmaatschaphouders van Greenhouse Growers benaderd voor de studie.

Een paar interessante uitkomsten van het onderzoek:

• 92% verwacht ook volgend jaar nog in deze sector te opereren.
• Iets meer dan 35% van de telers heeft interesse om nieuwe kassen bij te bouwen of de bestaande faciliteiten te vernieuwen.
• Concurrentie (21.9%), arbeidskosten (21.9%) en energiekosten (21.5%) worden naast het weer gezien als de belangrijkste uitdagingen.
• Groenten en kruiden worden gezien als de gewassen met de meeste kansen (27.5%), gevolgd door borderplanten (23.4%), vaste planten in containers (14.7%) en bloeiende potplanten (14.7%).
• 21.1% van de telers is minder positief over de kansen in 2010 voor bomen, gevolgd door houtachtige sierteeltproducten (15.3%) en snijbloemen (13.2%).
• 15.3% van de telers verwacht in 2010 hun productie met meer dan 10% te verhogen, 24.3% van de telers met 5% tot 10% en 25.4% verwacht in 2010 hetzelfde te produceren als in 2009.
• 74.3% van de telers handhaaft de prijzen uit 2009, 22.6% heeft de prijzen in 2010 verhoogd.